ชั้นถูกหลอกกกกกกกก ให้ไปพึงกะดู

โอ๊ย เนี่ยพึ่งกลับจากพึงกระดู (ภูกระดึง)... เมื่อยชิปเป๋งงง ม่ายเห็นมีใครบอกเรยว่ามันเหนื่อย หา~~~~~

วันที่เดินขึ้นเขาก็จะบ้าตาย ไอ้เราก็นึกว่ามีรถไปถึงเเล้วเดินนิดเดียว อ้าว... ทำไมชั้นต้องเดินขึ้นเขาตั้ง5โลด้วยฟะ ทำมายไม่มีครายบอกชั้น เดี๋ยวนี้ยังมีสถานที่uncivilizedขนาดรถเข้าไม่ถึงอีกรึนี่!!!

คืนก่อนไปก็ล่อไวน์ไปตั้งขวดกว่า ก็เป็นของฟรีนี่นา เพราะเป็นงานเปิดตัวร้านอิตาเลียนร้านใหม่ที่สีลมชื่อLa Grotta.... ไปกับมุ้งมิ้ง เเล้วห้อยอีปวรติดไปด้วย กินฟรีเเอฟวารี่ โรสต์บีฟอร่วยมากๆๆๆ ขนาดชั้นไม่กินเนื้อนะเนี่ย.. สรุปว่าไม่เมาเเต่อย่างใด ไม่PU (peptic ulcer)ด้วย เพราะกินโปรตีนเยอะ เเต่ปรากิสว่าวันรุ่งขึ้นนี่ตายไปเรยยย เมเจอร์เฮดเอคมากๆ ชั้นเดินขึ้นเขาไปก็ เอ๊ะ ทำไมก้อนหินขยับได้ล่ะ นี่ชั้นฮาลูเหรอเนี่ย (hallucination) โอ๊ยยยยย ทรมานที่สุด หนูอยากลงเเล้วววววววววว ไม่เคยมีเพลงไหนได้ฟีลขนาดนี้เลย (เเต่ต้องเป็นเวอร์ชั่นทาทาเท่านั้นนะ)

"เเม้ว่าการ.. ตัดสินใจ.. ของฉันจะผิดพลาดมากสักเพียงไหน"
(เออ.. กรูผิดเอง เสือกเชื่ออีดีดี้ ว่าให้มาภูกระดึง เเม่งถ้าไปเกาะช้างตั้งเเต่เเรกก็ได้จิบค็อกเทลริมทะเลเสบยใจเฉิบไปเเร้ว)
"ก็ไม่อาจเปลี่ยนหัวใจไปจากนี้.........."
(เออซิ ก็มาไกลขนาดนี้ จะลงก็ลงไม่เด้ย)

"หยุดไม่ได้เเล้ว.. ทุกอย่าง..ใจของฉันนั้นรักเธอตั้งแต่เราได้พบหน้า.. สบสายตา.. กันและกัน"
(รักธรรมชาติมากๆค่ะ จะหยุดก็หยุดไม่ได้ค่ะ)
"ห้ามไม่ได้แล้ว หัวใจ จะไม่ยอมปล่อยเธอให้ไปจากฉัน
แม้ต้องเจ็บสักเท่าไหร่ แม้ต้องแลกกับสิ่งไหน กรูยอมมมมมมมมมมมม"

พอเดินถึง ยังไม่พอฮ่ะ ต้องเดินอีก3โลถึงจะถึงที่พัก เฮ้ย~~ ล้อเล่นอ๊ะเปล่า ชั้นเห็นรอยtrackล้อรถนะ จริงๆมีรถรับส่งที่ชั้นไม่รู้ใช่ไม๊เนี่ย เหมือนตอนขึ้นเขาเลย พวกลูกหาบต้องมีทางเดินอีกทางที่สบายๆเเน่ๆ เเต่ยังโชคดีที่จองบ้านพักได้ เย้... ต้องมีเเอร์เเน่ๆเลย ใช่ไม๊ ใช่ไม๊
ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ไม่มีเเอร์ธรรมดานะ..... ปรากิสว่าไม่มีไฟฟ้าด้วยยย อ้าว!!! เเล้วเราจะอยู่ยังงัยละนี่ เค้าบอกว่าจะมีไฟเเค่6โมงถึง4ทุ่ม อ้าว.. จ๋อยย ไปดูสภาพบ้านพัก อีหนุ่มผู้เซนซิทีฟกับallergyทุกชนิดในโลกก็ไอเด็น(identify)คราบตามฝามุงจากของบ้านพักว่าเป็นAspergillus อืมมมม... ไม่เป็นไร พวกเราไม่ได้เป็นimmunocompromised hostนี่นา คงไม่ตายหรอกมั้ง จากนั้นก็ไปดูห้องน้ำที่อยู่ในตัวบ้าน เอ๊ะ.. ให้ฟีลจูอองเชียว อ้าว.. เเล้วใครจะกล้าอาบล่ะเนี่ย (ปรากิสว่ากรูเองนั่นเเหละที่ได้อาบ.. muscle spasmทั้งตัวเลยค่ะ หนาวมากๆ)

ด้านนอกตัวบ้าน เป็นงัย ดูดีอ่ะเด้

ข้างในฮ่ะ เห็นประตูห้องน้ำจูอองอ๊ะยัง

Cloverที่ขึ้นอยู่ใต้บ้าน อีหนุ่มบอกว่างามมากๆ

อยู่ไปวันๆก็นั่งเรื่อยเจื้อย กินๆนอนๆ คืนเเรกไฟดับ4ทุ่มเป๊ะ ก็โอเชอ่ะนะ ทำใจเเล้ว ก็เลยนอนเเหกปากร้องเพลงจากไอเปาะ(ipod)กัน อาจจะผิดฟีลนิดหน่อย เพราะคนไปพึงกะดูมักจะทำตัวเป็นเด็กเเนวดีดกีตาร์ไปร้องเพลงไปล้อมรอบกองไฟไป เเต่ไม่ใช่พวกเราอ่ะ ก็เราไม่ใช่เด็กเจ็ดสีนี่นา

กว่าจะตื่นตอนเช้าก็ปาเข้าไป10โมงเเล้ว พระอาท้งอาทิตย์ขึ้นอะไร ไม่เอาทั้งนั้นอ่ะ อีดีดี้งอเเงมากๆ ไม่ยอมตื่นซักที พอตื่น ก็ไปยืนเเปรงฟันหน้ากระดานเป็นหมู่คณะ เเล้วก็ไปเดินดอกๆ เพราะเค้าบอกให้ไปดูดอกกุหลาบซัมธิงบานเเถวน้ำตก ก็ไปได้เเค่นั้นเเหละ พระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสักอะไรก็ไม่ไปทั้งสิ้น ใครจะไปเดินถึง ก็มัน9โลไม่ใช่เหรอ บ้ารึเปล่า ไฟฉงไฟฉายอะไรก็ไม่เอามา เเล้วตูจะเดินได้ยังงัยฟะ

ไฮไลท์ของทริปนี้ (คนอื่นเค้าบอกมา).... กุหลาบพันปี(มั้ง) ที่น้ำตกถ้ำสอเหนือ

นี่ก็ใกล้เคียงพระอาทิตย์ตกมากที่สุดเท่าที่พวกเราจะทำได้เเล้วล่ะ

ตอนกลางคืนก็ลำไยเรื่อยเจื้อยตามปกติ กำลังเเพลนกันอยู่ว่าคืนนี้จะอาบน้ำในห้องน้ำจูอองซะหน่อย เเล้วก็เตรียมของกันอยู่ อ้าวววววว ไฟดับส์ เฮ้ยยยย ล้อเล่นช่ายม้าย.... นี่มัน2ทุ่มเองนะเฟ้ย ดับไฟด้ายงายฟะ พอเสียกได้เลยเปิดบ้านออกไปดูข้างนอก เอ๊ะ มันดับเฉพาะโซนเรานี่นา ทำไมล่ะ เพราะเราเเหกปากร้องเพลงเสียงดังเหรอออ ทำไมต้องทำกับชั้นอย่างงี้ด้วยยยย โกดดดดดดดดด สรุปว่าคืนนี้ต้องไปอาบห้องน้ำพับบลิกค่ะ

จบข่าวสำหรับวันนี้

พอรุ่งเช้า

เย้...... วันนี้จะได้กลับเเล้ว ป้าร้านหมูกะทะบอกว่าจะทอดปาท่องโก๋ด้วย เย้ เย้ เเต่พอไปถึง ปรากิสว่าป้าก็ไม่ทอด ว้า... ก็เลยต้องกินหนมปังเลี้ยงกวางจิ้มโอริงติงไปโดยปริยาย เซ็ง!

หนูรักสัตว์ค่ะ

พอจะลง ความปาฏิหาริย์(เเบบซวยๆ)ของอีดีดี้ก็ยังตามมาหลอกหลอนไม่จบสิ้น นั่นก็คือ... ลูกหาบลงไปหมดเเล้วค่ะ โอ้พระเจ้า!!! นี่กรูจะต้องเดินเเบกของ5โลเดินลงเขาเองรึนี่ ไม่จริ๊งงงงงงงงงงงงงงงง~~~

เเต่ก็ต้องยอมรับความจริงจนได้ค่ะ เดินมาเรื่อยๆ ยังไม่ทันลงเขาเลย เอ๊ะ ทำไมเริ่มเห็นมิราจ(mirage) เเบบว่าเป็นภาพสั่นๆได้ด้วย โอ้... ช่างเหมือนอยู่ในทะเลทรายซะนี่กระไร กรูจะตกเขาตายไม๊เนี่ยยยยยยย เดินลงไปเรื่อยๆขาก็สั่นริกๆ เเวะพักตามซำก็ไม่ได้ เพราะเดี๋ยวตกรถ เริ่มลงตอนเที่ยง เเต่รถออกจากผานกเค้าบ่ายสาม ก็เลยต้องร้อง"อิคุ อิคุ"วิ่งพล่านกันไปตลอดทาง ช่วยเชียร์อัพได้มากเรยค่ะ (อิคุ อิคุ เเปลว่า go go!! อีดีดี้บอกว่าใช้ได้จริงในชีวิตประจำวันนะ ไม่ใช่เเค่ในหนังเอวี)

อิคุ อิคุ กิ๊วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เเบกของลงเเย้ววว

สรุปว่า ทริปครั้งนี้ผิดวัตถุประสงค์อย่างเเรง ตอนเเรกเเพลนกันว่าจะต้องทะเลาะตบตีกันไปตลอดทาง เเล้วก็เกลียดกันในที่สุด เเต่ก็งอเเงกันถ้วนหน้า ก็เลยไม่ได้เกลียดกันซักที จริงๆตั้งใจว่าอยากเห็นอีหนุ่มanaphylactic shockไปต่อหน้าต่อตาด้วย เเต่มันดันทนกว่าที่คิดเเฮะ เสียใจจริง

ปล. เเถมรูปอิคุ อิคุบนพึงกะดู กับรูปอีหนุ่มเล่นเป็นBritneyด้วย วู้ๆๆๆๆ....

kimochii... หนุกหนานจังเร้ยยยย


All I need is time, a moment that is mine...

blah blah blah